Եվրասիական տնտեսական միության (ԵԱՏՄ) բարձրագույն խորհրդի նիստը, որի նկատմամբ հայկական կառավարությունը ցուցաբերում է բարձր աստիճանի զգայունություն, կկայանա մայիսի 28-29-ի ընթացքում Ղազախստանի մայրաքաղաք Աստանայում։ Այս սպասողականությունը պայմանավորված է հայ-ռուսական հարաբերություններում վերջին շաբաթներին եղած լարվածության աճով, որը սկսվեց Նիկոլ Փաշինյանի մոսկովյան այցից հետո և ավելացավ Երևանում կայացած ԵՄ գագաթնաժողովի ֆոնին։
Ռուսաստանի կողմից հարաբերությունների այս լարվածության արդյունքում հայտնվեցին ավելի կոշտ հռետորական արտահայտություններ և սկսվեցին կիրառվել տնտեսական սահմանափակումներ հայ արտադրողների նկատմամբ։ ՌԴ-ի ղեկավարությունը բացահայտորեն հարցադրեց Հայաստանի արտաքին քաղաքական ընտրությունը՝ պահանջելով կողմնորոշվել՝ կամ ամբողջությամբ մնալ ԵԱՏՄ-ի շրջանակում, հրաժարվելով ԵՄ-ին անդամակցելու ցանկությունից, կամ դուրս գալ այդ կառույցից։ Ռուսաստանը հայտարարեց, որ ԵՄ-ին միանալու Հայաստանի ծրագրերը «հատուկ դիտարկում են պահանջում» և պնդում է, որ կաջակցի այն ամենին, ինչը, իր կարծիքով, շահավետ է հայ ժողովրդին։ Նույնիսկ առաջարկվեց անցկացնել հանրաքվե՝ հայ ժողովրդի կամքը պարզելու նպատակով։
Այս նիստին Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը չի մասնակցի։ Նա իր մասնակցությունը չի կարողացել իրականացնել՝ նախընտրական քարոզարշավի պատճառով։ Նրան կփոխարինի փոխվարչապետ Մհեր Գրիգորյանը։
Տեղեկացված աղբյուրների համաձայն՝ Ռուսաստանը շրջանառության մեջ է դրել Հայաստանի ԵԱՏՄ-ից դուրս թողնելու հնարավորությունը։ Սակայն այս նախագիծը կանգնեցվել է Ղազախստանի կողմից, որը վետո է դրել դրա վրա։ ԵԱՏՄ-ի կանոնակարգի համաձայն՝ որոշումները պետք է ընդունվեն կոնսեսուսով, և հայկական կառավարության հույսն էր, որ ղազախական կողմը, որը ներկայացնում է թուրք-ադրբեջանական շահերը, կխոչընդոտի այդ գործընթացին։
Սակայն, եթե Ռուսաստանը չկարողանա Հայաստանին ԵԱՏՄ-ից դուրս մղել, այն կարող է օգտագործել այլ լծակներ՝ ծանր հարված հասցնելու համար։ ՌԴ-ն ունի բազմաթիվ երկկողմ պայմանագրեր և գործիքներ, որոնց միջոցով կարող է սահմանափակել հայկական տնտեսությունը։ Թեև ԵԱՏՄ-ի կանոնակարգում նախատեսված են այլ մեխանիզմներ, որոնք թույլ են տալիս առանց քվեարկության հավանություն տալ որոշմանը, նույնիսկ այդ դեպքում Հայաստանը կենթարկվի բազմաթիվ սահմանափակումների։
