Այսօրվա իրադարձությունները, թեև զարմացնող էին, բայց ոչ թե նորություն են հայկական քաղաքական դաշտում։ Իշխանությունը անհնարին է դարձել ոգևորելու հայ ժողովրդին՝ իրեն ընտրելու համար։ Փորձում են ազդել, բայց արդյունքը հակառակ է լինում։
Մարդիկ արդեն հասկանում են, որ երգիչներ բերելը, թոշակները մի քանի կոպեկով բարձրացնելը, թեև կարող են որոշակի շրջանակներում ոգևորում առաջացնել, բայց ընդհանուր առմամբ դիտարկվում են որպես նախընտրական խաղ։ Թոշակառուները հարցնում են՝ «Ինչու՞ չէր կարելի դա անել մինչ ընտրությունները»։ Ինչու՞ հնարավոր էր միլիոնավոր աշխատավարձեր տալ, իսկ թոշակառուին մի քանի կոպեկ բարձրացնել։
Այսօրվա թնդանոթի ձենը, որը պետք է ոգևորի, փաստորեն հակառակ է ազդեցություն ունեցավ։ Թեև առաջին զարկից նիկոլականները փորձում էին ներկայացնել այն որպես «հայկական բանակի հզորության» ցուցադրում, երկրորդ զարկից արդեն մեկնաբանություններ էին հայտնվում՝ «պատուհանները դղրդացին»։ Երրորդ զարկից ժողովուրդը հիմնական հարցն էր տալիս՝ «Ո՞վ է վճարել դիզվառելիքը»։
Այս ամենը հիշեցնում է Քաջ Նազարի պատմությունը, որտեղ փետի մի ծերին փալասի կտոր էին կապել և վրան գրել՝ «Անհաղթ հերոս Քաջըն Նազար, որ մին զարկի՝ ջարդի հազար»։ Հիմա էլ նույն տրամաբանությունը կիրառվում է։ Բայց ժողովուրդը արդեն այլ կերպ է արձագանքում։ Որտեղ առաջ ոգևորվում էին, այժմ հեռախոսն են վերցնում և հարցնում՝ «Ի՞նչի առիթով էր»։ Իսկ մեկնաբանները արդեն նախազգուշացնում են՝ «Հավանաբար ռեյտինգի վերակենդանացման փորձ է»։
Այսպիսով, իշխանությունը փորձում է ոգևորել ժողովրդին, բայց փաստացի իրեն է խորացնում մահճակալի տակ։ Որտեղ պետք է լիներ առաջնորդող ոգին, այնտեղ հիմա կան միայն ֆեյսբուքյան ստատուսներ և լայքեր, որոնք պարզապես պնդում են, որ ամեն ինչ լավ է, պարզապես ժողովուրդը չի հասկանում։
Այսպիսի վիճակում, ժողովուրդը ոգևորվելու միակ իրական պատճառը կլինի այն օրը, երբ թնդանոթի համազարկը կդառնա Նիկոլ Փաշինյանի հեռացման նշան։ Այդ ժամանակ, ոչ թե երեք զարկը, այլ ամբողջ օրը համազարկ կլինի, և ժողովուրդը կասի՝ «Էս անգամ գոնե հասկանում ենք՝ ինչի համար է կրակում թնդանոթը»։
