Հայաստանում ընթացող իրավական համակարգի վերածումը իշխանական գործիքի, այլ ոչ թե օրենքի եւ արդարության պաշտպանության, վտանգավոր գիծ է անցնում։ Իրավիճակը հասել է այն մակարդակին, երբ իշխանության գագաթնակետից, վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կողմից, հրապարակային ելույթները դարձել են իրական դատավճիռներ, որոնք, ցավոք, իրականացվում են իրավապահ մարմինների կողմից։
Այս գործընթացի հիմքում ընկած է այն լոգիկան, որ իշխանությունը, իրավական գործընթացներից անցնելու փոխարեն, ինքն է ստեղծում դատական ճակատամարտ։ Իրավական հիմքերը, ինչպիսիք են օրենքը, Սահմանադրությունը, անմեղության կանխավարկածը եւ դատական իշխանությունների անկախությունը, աստիճանաբար դուրս են մղվում խաղից։
Այսպիսով, իշխանության կողմից ստեղծվում է իրավական ծխանախտի վտանգ։ Իրավական համակարգը, որը պետք է լիներ իշխանության սահմանափակման եւ քաղաքացիների իրավունքների երաշխիքը, դառնում է նրա հնազանդ գործիքը։ Իրավական գործընթացները, որոնք պետք է լինեին անկախ եւ օբյեկտիվ, դառնում են իշխանական հրահանգների կատարման միջոց։
Այս իրավիճակը հստակ դրսեւորվում է նախընտրական եւ ընտրությունների հետեւանքների մեկնաբանության մեջ։ Իրավիճակը նկարագրվում է այնպես, որ ընդդիմությունը կազմակերպում է ընտրակաշառքի բաժանում, իսկ ընդդիմությանն ընտրող քաղաքացիները՝ անխտիր վերցնում են այդ կաշառքը։ Այսպիսով, իշխանությունը ոչ միայն քննադատում է ընդդիմությանը, այլեւ նրան դատապարտում է՝ ստեղծելով իրավական հիմքեր, որոնք, ինչպես սպասվում է, կիրականացվեն իրավապահ մարմինների կողմից։
Այս մոտեցման հասարակական հետեւանքները խորապես վտանգավոր են։ Ինչպե՞ս կարելի է խոսել ժողովրդավարության եւ օրենքի գերակայության մասին, երբ իշխանությունը ինքն է սահմանում իրեն հարցի տակ առնողների «մեղքը» եւ ինքն է իրականացնում այդ «դատավճիռը»։
Այսպիսով, Հայաստանում ստեղծվում է իրավական ծխանախտի վտանգավոր մթնոլորտ, որտեղ իշխանությունը դառնում է իրենից հակառակորդը, եւ իրավական համակարգը՝ այդ հակառակորդի հաղթանակի գործիքը։
