ԱՄՆ պետքարտուղար Էնթոնի Բլինկենի մայիսի 25-ի հայաստանյան այցը ունի մի քանի կարևոր առանձնահատկություններ, որոնք հստակորեն արտահայտում են դրա տրամաբանությունը։
Այս այցը կդառնա առաջին պետքարտուղարի այցը Հայաստան՝ 2014 թվականից ի վեր, երբ այցելել էր Հիլարի Քլինթոնը։ Սակայն այս անգամ այցի ձևաչափը զգալիորեն տարբերվում է։ Պետքարտուղարը կկատարի կարճատև, առանց գիշերակացի այց՝ «տրանզիտ» կերպով։ Նա կվերադառնա Հնդկաստանից և մի քանի ժամ կանցկացնի Երևանում, ինչը հիշեցնում է 1999 թվականին Դոնալդ Ռամսֆելդի այցը, երբ նա նույնպես մի քանի ժամով էր այցելել Հայաստան։
Այս կարճատև այցի ծրագրում նախատեսված են մի քանի կարևոր հանդիպումներ։ Պետքարտուղարը կհանդիպի իր հայաստանյան գործընկերոջը՝ արտգործնախարար Արարատ Միրզոյանին, 30 րոպեով։ Այնուհետև կստորագրվի փոխըմբռնման հուշագիր։ Ի վերջո, հնարավոր է, որ տեղի կունենա հանդիպում վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հետ։ Եթե այս հանդիպումը չկայանա, դա կլինի այն դեպքերից մեկը, որը կարող է ակնհայտորեն փոխանցել այցի հիմնական նպատակը։
ԱՄՆ-ի օրակարգը Հարավային Կովկասում ունի երկու հիմնական առաջնահերթություն՝ Թրիփ (TRIPP) նախագծի կյանքի կոչումը և Իրանի շուրջ ստեղծվող օղակի սեղմումը։ Թրիփը, որը նախատեսվում է որպես տարածաշրջանային տրանսպորտային միջանցք, անցնում է Հայաստանի տարածքով և համարվում է հայ-ամերիկյան նախագծի բնույթի։
Այս համատեքստում, Ռուբիոյի՝ Բաքու չմեկնելու որոշումը, պատահական չէ։ Ադրբեջանի դիրքորոշումը թե՛ Թրիփի, թե՛ Իրանի հարցերում ամերիկացիներին հայտնի է, ուստի լրացուցիչ բանակցությունների կարիք գրեթե չկա։ Հետևաբար, կարծում եմ, որ բանակցությունների հիմնական ուշադրությունը կենտրոնանա Իրանի շուրջ զարգացումների և Թրիփի ապագայի վրա։
Այսպիսով, այցի առանձնահատկությունները՝ կարճատևությունը, ծրագրի կառուցվածքը և Բաքու չմեկնելը, հստակ ցույց են տալիս, որ ԱՄՆ-ի նպատակը Հայաստանի հետ աշխատելն է՝ Թրիփ նախագծի շրջանակում և Իրանի նկատմամբ ճնշման մեջ։
