Մեր հարեւան Շմավոնը, որը ժամանակին հայտնի էր իր անսահման խոսքով, այսօր, Փաշինյանի քարոզարշավի պատճառով, շենքում մնացել է ստվերում։ Փաշինյանի խոսքերի՝ «կզըցնեմ», «սատկացնեմ», «կոխեմ համապատասխան տեղը», «թափ տամ», «չոքացնեմ» արտահայտությունների ֆոնին Շմավոնի ձայնը, կարծես, լսելի չէ։ Բնակարաններում փակված մարդիկ այլևս Շմավոն չեն լսում, բայց լսում են Փաշինյանին՝ հա՛մ ձրի, հա՛մ ապահով։
Սակայն Շմավոնը չի պատրաստվում իր դիրքերը զիջել։ «Ո՞նց թե, ասում է, ես Շմավոնը լինեմ, ու քաղաքում ինձնից զիլ քֆուրչի հայտնվի՞… Ես դրա…»։
Հազիվ հանգստացրի, երբ նրան խորհուրդ տվեցի ժամանակավորապես հանգստանալ։ «Շմավոն ջան, կարիք չկա, ժամանակավոր է այս ամենը, 16 օր մնաց, ռադը կքաշի, կգնա, էլի դու կլինես առաջինը։ Քարոզարշավ է, կապը կտրել է, ոչինչ, ամսի 7-ին մի բաժակ ջուր կտանք, կխմի՝ կհանգստանա»։
Նրա պատասխանը սպասելի էր։ «Դու դրան տեսե՞լ ես, դա հանգստացող պտուղ է, դու տեսե՞լ ես դրա հետ քայլող կնանիքին, որ ամեն քֆուրի ծափ են տալիս»։
Այնուհետև նա անդրադարձավ իմ խոսքի էությանը՝ քարոզարշավի ժամանակ իշխանության և ընդդիմության հարաբերության մասին։ «Շմավոն ջան, դու քարոզարշավից շատ քիչ բան ես հասկանում։ Քարոզարշավի ժամանակ տղամարդն ու կնիկը ո՞րն է, մեծն ու փոքրը ո՞րն է։ Բա որ քարոզարշավի ժամանակ էլ չքրֆեն, ե՞րբ պիտի քրֆեն»։
Նրա տեսակետը պարզ էր։ Ինքը քֆուրում է, և իր քֆուրի պատասխանը գրպանում է։ Նա կարծում է, որ Ալիևը 5 տարի է՝ ասում է․ «կզացրել եմ Հայաստանին, ուզածս ստացել եմ, մի բան էլ ավել…»։ Ուստի, եթե իշխանությունը կորցնի, ապա իրենից հետո կընկնեն նաև իր «օրգանները»։ Նա չի պատրաստվում հանգստանալ, քանի դեռ իր «քֆուրի» պատասխանը չի ստանում։
«Չեմ հանգստանա… Ումո՞վ է վեր-վեր թռչում… ԱԱԾ, ներքին գործեր, քննչական, դատախազություն, դատավոր՝ բոլորին փողերը տվել՝ գցել է ժողովրդի ջանին, վախեցնում է, քֆուր է տալիս։ Թող փորձի մի հատ իր բարձրախոսով մտնել մեր հայաթ ու քֆուր տալ։ Էդ բարձրախոսը կվերցնեմ ու կկոխեմ… Հերիք եղավ, բոլ եղավ»։
Երբ նրան հարցրի, թե արդյո՞ք նա ընդդիմադիր է, նա հստակ հրաժարվեց։ «Չէ»։
Այդուհետև նա շարունակեց։ «Նա այս բաների համար է, որ չի կարող պատասխան տալ, թե չէ՝ քֆուրն ի՞նչ՝ օդի մեջ ասված խոսք է…»։ Նա պնդում է, որ իրեն ու նրա նման մարդկանց չեն կարող կրկին «կզըցնել», քանի որ նրանք «Արցախ չեն տվել, 5 հազար տղու գլուխ չեն կերել, մեր պատճառով 10 հազարից ավելի մարդ հաշմանդամ չի դարձել, Եկեղեցի չենք քանդել, միլիոններ չենք լափել»։
Նրա վերջնական եզրակացությունը պարզ էր։ Նա չի համոզվում, որ ընտրություններով կլուծվի հարցը։ «Չես համոզի, ես դրա քֆուրների տակ մնացողը չեմ, ինքն ու հետի ավարաները պիտի պատասխան տան ամեն բառի համար»։
Նրա խոսքերից երևում է, որ նա պատրաստ է մնալ «քֆուրի» տակ, քանի դեռ իրենից և իր նման մարդկանցից պահանջվում է պատասխան տալ իշխանության կողմից արված ամեն մի քայլի համար։ Նա չի պատրաստվում հանձնվել, քանի դեռ իր «քֆուրի» պատասխանը չի ստանում։
