Հայաստանում աշխատանքի շուկայի վիճակագրությունը վերջին երկու տարում ցույց է տալիս անհանգստացնող միտում՝ գործազրկության մակարդակը խորացել է, իսկ զբաղված քաղաքացիների քանակը նվազել է։ Այս փաստերը հակադրվում են իշխանությունների հաճախակի հայտարարություններին՝ տասնյակ-հազարավոր «նոր աշխատատեղերի» ստեղծման մասին։
Պաշտոնական տվյալներով՝ անցած տարի, 2025թ., Հայաստանում գործազրկության մակարդակը կազմել է 12.8 տոկոս, ինչը 0.2 տոկոսային կետով ավելի բարձր է, քան 2023թ. ցուցանիշը (12.6 տոկոս)։ Գործազուրկների ընդհանուր թիվը նույնպես աճել է՝ 171.2 հազարից հասնելով 173.4 հազարի։
Այսպիսով, երկու տարվա ընթացքում՝ 2023թ. և 2025թ., գործազրկությունը Հայաստանում ոչ միայն չի նվազել, այլև խորացել է։
Այսպիսի վիճակագրական պատկեր է ձևավորվել այն պայմաններում, երբ իշխանությունները պնդում են, որ երկրում ստեղծվում են տասնյակ-հազարավոր նոր աշխատատեղեր։ Սա առաջացնում է բնական հարց՝ ո՞վ է աշխատում այդ «նոր աշխատատեղերում», եթե գործազուրկների քանակը աճում է, իսկ զբաղված քաղաքացիների թիվը նվազում է։
Ավելի ցավալի է այն փաստը, որ զբաղվածության մակարդակը նույնիսկ ունի նվազման միտում։ 2023թ. զբաղված էր 1 մլն 184.7 հազար քաղաքացի, իսկ 2025թ.՝ 1 մլն 177.2 հազար։ Դրանք 7.2 հազարով ավելի քիչ զբաղվածներ են։
Այսպիսով, 2025թ. աշխատանքի շուկայի վիճակագրությունը ցույց է տալիս, որ իշխանությունների կողմից հայտարարվող «հաջողությունները» չեն ունեցել իրենց ակնկալվող արդյունքը՝ աշխատանքի շուկայի բարելավումը։ Ընդհակառակը՝ գործազրկությունը խորացել է, իսկ զբաղվածությունը նվազել է։
Այս վիճակագրությունը հատկապես ցնցող է դառնում, երբ հաշվի է առնվում այն փաստը, որ այս ամենը տեղի է ունեցել այն պայմաններում, երբ աշխատուժի ընդհանուր քանակը նույնիսկ կրճատվել է։ 2023թ. աշխատուժի քանակը կազմել է 1 մլն 356 հազար, իսկ 2025թ.՝ 1 մլն 349.5 հազար։ Բայց նույնիսկ այս կրճատման պայմաններում իշխանություններին չի հաջողվել գործազուրկների քանակը նվազեցնել։
Այսպիսով, իշխանությունների կողմից հայտարարվող տնտեսական աճերը, թերևս, չեն ունենում իրենց արդյունքը՝ աշխատանքի շուկայի բարելավումը, և նույնիսկ կարող են ունենալ հակառակ ազդեցություն։
