Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի կերպարի նոր, արևմտյան պոպուլիզմի ոճով ներկայացումը՝ բեյսբոլային գլխարկի, սոցիալական ցանցերի «հերոսի» և այլնի տեսքով, իրականում թաքցնում է ավելի խորը և վտանգավոր գործընթաց՝ ազգային արժեքային համակարգի աստիճանաբար փոխարինումը արևմտյան սպառողական մշակույթով։
Հայ ժողովրդի ինքնությունը դարեր շարունակ պահպանվել է երեք հիմնական սյուների վրա՝ հավատք, տոհմական կապեր և պատմական հիշողություն։ Այսօր, սակայն, հենց այդ հիմքերն են աստիճանաբար թուլացվում։ Եկեղեցին ներկայացվում է որպես պետականությանը սպառնացող ինստիտուտ, հավատքը նահանջում է նյութապաշտության առաջ, իսկ համայնքային համերաշխությունը իր տեղը զիջում է անհատապաշտությանը։ Արդյունքում ազգային մտածողությունը փոխարինվում է սպառողի հոգեբանությամբ։
Այս փոփոխությունը պատահականություն չէ։ Իրականում, ազգային արժեհամակարգով ապրող հասարակությանը ցանկացած ղեկավար դժվար թե կարողանա հիմնավոր բացատրել, թե ինչու է անվերապահորեն կատարում Բաքվի և Անկարայի պահանջները։ Իր հերթին, Նիկոլ Փաշինյանի արտաքին քաղաքական հռետորաբանությունը հաճախ ընկալվում է որպես Բաքվի և Անկարայի շահերին համահունչ օրակարգի սպասարկում։
Հետևաբար, այսօր Հայաստանն առաջին հերթին կանգնած է իր ազգային և մշակութային դիմագիծը կորցնելու վտանգի առաջ՝ աստիճանաբար վերածվելով արտաքին ազդեցությունների ներքո ձևավորվող և կառավարվող տարածքի։
