Հայաստանի հանրապետության վարչապետը, երբ աշխարհի ուշադրությունը կենտրոնացած է Իրանի շուրջ երկշաբաթյա հրադադարի հնարավորությունների վրա, աչքի է ընկնում ոչ թե դիվանագիտական հռետորաբանությամբ, այլ ներքաղաքական թեմայի վրա կենտրոնացած հայտարարություններով։
Սա, իմ կարծիքով, հերթական վկայություն է այն մասին, որ Հայաստանը դադարել է լինել քաղաքական բովանդակություն եւ սուբյեկտություն պարունակող պետություն։ Իրավական, աշխարհաքաղաքական եւ անվտանգության առումով Հայաստանին անմիջապես սահմանակից հարցերի, ինչպիսիք են Իրանի հետ հարաբերությունները, առաջնային կարգ ունեն։ Քաղաքական սուբյեկտը, որը հոգ տանում է իր պետության մասին, առաջին հերթին կներկայացներ իր տեսակետը այդ հարցում՝ հույս հայտնելով հրադադարի երկարատեւ լինելու եւ երկու երկրների միջեւ հաստատուն փոխհամաձայնությունների հասնելու վրա։
Բայց, ինչպես տեսնում ենք, Հայաստանի վարչապետը նախընտրում է իր ներքաղաքական հոգսերը եւ մրցակիցներին, ինչպիսիք են Սամվել Կարապետյանը, դարձնել իր հայտարարությունների կենտրոնը։ Սա ոչ միայն անսահմանափակ անտեսում է պետականության հիմնարար սկզբունքները, այլեւ ցույց է տալիս, որ ներկայիս կառավարող ուժը, ցանկություն ունենա թե ոչ, այլեւս չունի որեւէ այլ բովանդակությամբ քաղաքականության հնարավորություն։
Պետականության կորուստը շարունակվող գործընթաց է, եւ դրա հետեւանքները հստակ են։ Ինչպես բազմիցս եմ նշել, հայկական պետականության ճակատագրով մտահոգ ցանկացած քաղաքացու համար միակ լուծումը պետական սուբյեկտությունն է վերադարձնելը։ Սա հնարավոր է դարձնել խորհրդարանի ընտրությունների միջոցով՝ ապահովելով, որ հաջորդ խորհրդարանը կենտրոնանա պետական շահերի պաշտպանության եւ ազգային անվտանգության ամրապնդման վրա։
Հակոբ Բադալյան,
Քաղաքական վերլուծաբան
