Հարավային Կովկասում տեղի ունեցող գործընթացները, որոնք հիմնված են Թրանսպորտի միջանցքի (TRIPP) շուրջ, ակնհայտորեն փոխում են տարածաշրջանի աշխարհաքաղաքական և տնտեսական դինամիկան։ Այս փոփոխության հիմնական գործոններից մեկը Ղազախստանի Հանրապետության աճող դերն է և նրա հետաքրքրվածությունը տարածաշրջանային հաղորդակցության նոր մոդելների կառուցման հանդեպ։
Այս շաբաթվա ընթացքում Ղազախստանի պաշտոնական պատվիրակությունը՝ ԱԳ նախարար Երմեկ Կոշերբաևի գլխավորությամբ, այցեր կատարեց Հայաստան և Ադրբեջան՝ քննարկելու տարածաշրջանային տրանսպորտային ենթակառուցվածքների զարգացման հնարավորությունները։ Այս այցերը տեղի են ունենում այն պայմաններում, երբ Իրանի դեմ ռազմական գործողությունների ֆոնին միջազգային ուշադրությունը կենտրոնացած է տարածաշրջանի վրա, իսկ ԱՄՆ-ը հետաքրքրված է ապահովելով այլընտրանքային տրանսպորտային ուղիներ։
Հայաստանում ղազախական պատվիրակության այցի ընթացքում նախարար Կոշերբաևը հանդիպեց ՀՀ ԱԳ նախարար Արարատ Միրզոյանի և վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հետ։ Կողմերը նշեցին, որ ռազմավարական գործընկերության հաստատումը, որը կնքվել էր նախորդ տարվա նոյեմբերին, երբ Նիկոլ Փաշինյանը այցելել էր Աստանա, հիմք է ստեղծել երկու երկրների տնտեսական կապերի զարգացման համար։
Փաշինյանը հատկապես ընդգծեց, որ Ղազախստանի հետ համագործակցությունը կարևոր է «Խաղաղության խաչմերուկ» նախաձեռնության շրջանակում։ Նա նաև նշեց, որ Ադրբեջանի, Ռուսաստանի և Վրաստանի միջոցով հաստատված երկաթուղային հաղորդակցությունը նոր հնարավորություններ է բացում առևտրատնտեսական կապերի ընդլայնման համար։
Այս համատեքստում Ղազախստանի հետաքրքրվածությունը TRIPP-ով դիտարկվում է՝ որպես ռազմավարական քայլ՝ ուղղված ոչ միայն տարածաշրջանային առևտրի խթանմանը, այլև ռուսական ազդեցությանը սեղմելուն։ Ղազախստանը, որը նույնպես շահագրգիռ է Միջին միջանցքի ծրագրի իրականացման մեջ, փորձում է դառնալ տարածաշրջանի տրանսպորտային ենթակառուցվածքների կառավարման հիմնական դերակատարը՝ փոխարինելով ռուսական կոնցեսիոն վերահսկողությունը։
Այս փոփոխությունը կարող է ունենալ էական հետևանքներ ողջ տարածաշրջանի համար։ Ռուսաստանի կողմից հայկական երկաթուղիների վրա ունեցած վերահսկողության դադարեցումը և դրա փոխարեն Ղազախստանի ներգրավումը կարող է նշանակել աշխարհաքաղաքական հզորության նոր կենտրոնի ձևավորում, որը կապված է թյուրքական աշխարհի տնտեսական շղթայի հետ։ Այսպիսով, տարածաշրջանը կարող է դառնալ ոչ թե ռուսական ազդեցության գոտի, այլ թյուրքական և ասիական շահերի խաչմերուկ, որտեղ Ռուսաստանի դերը կրճատվում է։
Այս ամենը տեղի է ունենում այն պայմաններում, երբ Երևանը փորձում է գտնել այլընտրանքային լուծումներ՝ ապահովելու համար իր տրանսպորտային անկախությունը։ Ղազախստանի հետ համագործակցության զարգացումը կարող է դառնալ այդ լուծումներից մեկը՝ թույլ տալով Հայաստանին դուրս գալ ռուսական կախվածությունից և դառնալ աշխարհաքաղաքական նոր դաշինքների կենտրոնական կետ։
